Ludzie mody

Wywiad z Maldororem - tego jeszcze o nim nie wiecie!

  • Pin It
ellen_ripley
18.05.2011 16:35
A A A Drukuj
Natalia Świecińska dla Lula.pl wyciągnęła z Grzegorza Matląga wiele informacji o zjawisku znanym jako Maldoror. Bo to słowo miesza w polskiej modzie, a trzeba wiedzieć, że nie pochodzi tylko od literackiego Lautremonta. Ten wywiad po prostu trzeba przeczytać!

Wywiad z Maldororem

Maldoror.pl

Czemu to robisz? Jak ze studenta ogrodnictwa stałeś się kreatorem mody?

Hm. To jest zawsze podobne pytanie i nigdy nie wiadomo, jak na nie odpowiedzieć. Wiesz co?  Bardzo przypadkowo. Nie było to na pewno zaplanowane, nie rodziło się świadomie. Nie było tak, że: siedzę na ogrodnictwie, rysuję sukienki i stwierdzam, że nie, nie chcę być ogrodnikiem, chcę szyć sukienki.

Czyli nie wybrałeś się na ogrodnictwo, żeby mieć fach w ręku, "poważny" zawód?

Nie, na ogrodnictwo wybrałem się, bo bardzo mnie to interesowało. Zawsze bardzo dobrze sobie radziłem z naukami biologicznymi, więc to był naturalny wybór. Zmiana natomiast zaszła bardzo gwałtownie, we mnie samym też zaszła zmiana - stałem się impulsywny, choć wcześniej nie byłem, nie w takim stopniu.

Zmiana pojawiła się po jakimś konkretnym zdarzeniu, czy nagle, "znikąd"?

Nie, sądzę że nic nie bierze się znikąd. Może z racji wieku? Miałem wtedy 21 lat, a to okres, gdy człowiek się kształtuje i gwałtownie zmienia. To chyba ostatnia i największa zmiana, jaka we mnie zaszła. Decyzję podjąłem z dnia na dzień. Od razu rzuciłem studia. Trudno byłoby zabrać papiery i uciec, ale nie pojawiałem się już na zajęciach, bo decyzja była dla mnie definitywna. A żeby ugruntować swoje postanowienie zostania projektantem, postanowiłem zacząć uczyć się w szkole projektowania. Jedynym wyborem była wtedy MSKPU [Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru, przyp. red.], jednak moja przyjaźń z tą szkołą też skończyła się dość gwałtownie [śmiech]. Może nie szybko, ale burzliwie. Decyzja był więc gwałtowna, jednak wszyscy moi bliżsi znajomi na pewno już wcześniej zauważyli, że mam predyspozycje do projektowania. Zawsze lubiłem się dosyć dziwnie ubierać [śmiech]. To, co noszę teraz, to naprawdę nic w porównaniu z tym, co kiedyś wyprawiałem [śmiech].

Naprawdę?

Tak: zielone włosy, wysokie koturny... Na uczelni byłem zdecydowanie najdziwniejszym osobnikiem.

Jak wygląda proces twórczy: od zamysłu do gotowego produktu? Jeśli mogę powiedzieć: produktu.

Bardzo dobrze, właśnie "produktu". W Polsce mało kto, spośród młodych projektantów, dba o to, by tworzyć gotowe ubrania, gotowe do noszenia, a nie "coś".  U mnie też ta świadomość pojawiła się dopiero jakiś czas temu. Proces zależy od kolekcji. Czasem są gotowe sylwetki i, nazwijmy to, produkty, zanim pojawi się jakiś koncept, i dopiero kiedy jest ich coraz więcej, powstaje motyw przewodni, który realizuje się dopiero w pokazie. Pokaz jest tym momentem kulminacyjnym, który pokazuje całość zamysłu. Nie zawsze jest on jednak obecny od początku, świadomie. Nie zaczynam z wcześniej przygotowanym moodboardem, nie stwierdzam, że dzisiejszego dnia inspiracją będzie wyprawa w kosmos [śmiech]. Zbieram materiały, ale są one związane bardziej z moim życiem prywatnym i tym, co mnie interesuje, i przekłada się to potem na kolekcje. Na przykład w ostatniej padło na średniowiecze, historię, ale też historię nowoczesną, wszystko zmieszało się ze sobą i tak powstała ta kolekcja.

CZYTAJ DALEJ >>>

Zobacz więcej na temat:

Podziel się

  • 17
  • 8
  • 2
  • 4

  • Ocena:

    • słabe
    • nic specjalnego
    • dobre
    • bardzo dobre
    • znakomite

    10 głosów

Skomentuj:

Zaloguj się. Jeśli nie posiadasz konta zarejestruj się.

Komentarze (5)

  • avatar

    Gość: antygrześ

    0

    Grzęś, nie kłam, chodziłeś do sekretariatu szkoły i się podlizywałeś, do momentu, kiedy pierwszy raz cię złoty nie skrytykowano- a ty sam kochasz krytykować, tylko nie siebie ....

  • avatar

    ilustrada

    Oceniono 1 raz 1

    Fajny koleś, rozsądny, ale na razie pod wpływem wiedźmina chyba tworzy. Szkoda, panie, niby ogrodnik, a kwiatów mało.
    Dobra, żarty żartami, ale ubrania - dla egocentrycznych depresantów, nawet fajnie, patetyczne, jednak bez klasy, bez seksapilu.

  • avatar

    venila

    Oceniono 1 raz 1

    Trochę przydługi ten wywiad i czy autorka naprawdę musiała pytać go 3 razy, czy zostaje w kraju?

  • avatar
  • avatar

    malina1994

    Oceniono 2 razy 2

    rzeczywiście można się było "trochę" dowiedzieć ;D

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Zobacz także: